Türkiye Eskrim Federasyonu, birçok ilde eskrim başlattı. Birkaç sporcusu olsa bile kağıt üzerinde 20′den fazla ilde eskrim yapılıyor.
Türkiye Şampiyonaları’na baktığımız zaman ise sporcu kıtlığı çektiğimizi görüyoruz. Bir branşa 20 sporcu katılıyor veya katılmıyor.
Eskrim kulüpleri sporcu bulmakta zorlanıyorlar. Bunun birçok sebebi var. Eskrimin pahalı bir spor olması, tehlikeli bir spor olarak bilinmesi, medyatik olmaması gibi sebepler önde geliyor.
Antrenörlerimiz yavaş yavaş okullara gitmeye başladılar. “Gösteri maçları” yaparak çocukların ilgisini çekmeyi deniyorlar. Ancak gösteri maçları o kadar etkili olamaz.
Tanıtımın daha profesyonelce yapılması gerek. DVDler aracılığıyla büyük şampiyonların maçları gösterilmeli. Ayrıca çocukların zevk almaları sağlanmalı.
Eskrim ailesinin genişlemesinde eskrim camiasının üyelerinin etkisi yadsınamaz. Çoğumuz bir arkadaşımızın, tanıdığımızın aracılığıyla bu spora başladık.
Küçük kardeşlerimizin eskrime başlamasında da yine minik eskrimcilere iş düşüyor.
İsviçre’de kulüplerde özel günler düzenleniyor. Her minik eskrimci, yanında en az 10 arkadaşını getiriyor. Hatta sınıflar için özel organizasyonlar yapılıyor.
Sınıf organizasyonları işbirliği halinde yürütülüyor. Okul müdürleri ve sınıf öğretmenleri için hazırlanan bir açıklama metni minik eskrimcilere veriliyor. Eskrimciler bu metni hocalarına iletiyorlar. Hocaları sınıfa duyuru yapıyor. İsteyenler isimlerini listeye yazdırıyorlar. Kararlaştırılan günde öğretmen ve öğrenciler okul sonrasında kulübe gidiyorlar.
Eskrim kulübü ise küçük bir hazırlık yapıyor. Yiyecek ve içecek alınıyor. İmkan varsa, DVDler hazırlanıyor.
Çocuklara kısa bir tanıtım yapıldıktan sonra hepsi eskrim kıyafetleri giyiyorlar. Epe dalının kuralı çok basit olduğu için çocuklara epe yaptırılıyor. Kısa antrenman esnasında ve sonrasında isteyen eskrim hocasıyla sohbet ediyor, sorularını soruyor. Arada yiyip içiyor. Eskrim seansından sonra hep birlikte yiyip içilirken bol bol espri ve şakalar yapılıyor; miniklerin gönlü hoş ediliyor.
Böyle bir tanıtıma geçen hafta tanık oldum. Ben de çok eğlendim.
Türkiye’de bu tür organizasyonlar yapılabilir sanırım. Belki yapılıyordur. Ancak takip ettiğim kadarıyla, bizler okullara gidiyoruz. Belki bir saat bile sürmeyen tanıtımlar yapmaya çalışıyoruz. Üstelik okulların altyapısı eskrimin tanıtımı için yeterli değil. Onun yerine, müstakbel sporcuları evimizde ağırlamak daha etkili olabilir.
